Bewaring – Ophoudingsduur, M122-formulier en informatieplicht – ECLI:NL:RBDHA:2025:7022
Rb. Den Haag (zp Middelburg) | 25-04-2025 | NL25.17665 | Poolse nationaliteit – onjuiste kruisjes in vertaalde maatregel – beperkte overschrijding ophoudingsduur – beroep ongegrond, wel proceskostenvergoeding
Feiten en Procesverloop
Eiser, van Poolse nationaliteit, is op 15 april 2025 in bewaring gesteld op grond van artikel 59, eerste lid, onder a, Vw. Het gehoor vond plaats op 15 april om 11:15 uur; eiser was de avond ervoor overgenomen uit het strafrechtelijk traject.
Eiser stelt dat de ophoudingsduur is overschreden, dat geen M122-formulier is uitgereikt, dat de maatregel onjuist is ondertekend, en dat de informatieplicht is geschonden. Ook betwist hij de grondslagen van bewaring.
Overwegingen Rechtbank
Ophoudingsduur
- De ophouding duurde twintig minuten langer dan toegestaan. De overschrijding werd veroorzaakt doordat eiser bij aankomst op 14 april 2025 dronken en niet aanspreekbaar was.
- De rechtbank acht dit, mede gezien het stotteren en de communicatieproblemen, een voldoende verklaring voor de vertraging. Geen sprake van belangenveronachtzaming.
M122-formulier
- Eiser was niet in strafrechtelijke detentie, maar slechts aangehouden. Een M122-formulier was daarom niet vereist.
Bevoegdheid ondertekening
- De maatregel is opgelegd door een ambtenaar die bevoegd is krachtens artikel 5.3 Vv. Er is dus geen sprake van mandaatgebrek.
Informatieplicht
- In de Poolse vertaling van de maatregel zijn verkeerde gronden aangekruist.
- Toch is de informatieplicht niet geschonden, omdat:
- de maatregel voorafgaand aan de inbewaringstelling met behulp van een tolk is toegelicht;
- eiser adequaat is geïnformeerd over zijn rechten en direct beroep heeft ingesteld.
Beoordeling gronden
- De rechtbank acht zware grond 3c en lichte gronden 4c en 4d feitelijk juist en dragend:
- Eiser kreeg op 5 januari 2025 een vertrekplicht opgelegd, vertrok kort naar België, maar keerde snel terug naar Nederland;
- Hij heeft geen vaste verblijfplaats en voorziet in zijn levensonderhoud via statiegeld.
Lichter middel
- Verweerder heeft voldoende gemotiveerd waarom geen lichter middel kon worden toegepast. De gestelde medische omstandigheden zijn meegewogen en niet van doorslaggevend gewicht geacht.
Ambtshalve toets
- De rechtbank ziet verder geen onrechtmatigheden in de maatregel tot het moment van de uitspraak.
Conclusie en Gevolgen
- Uitspraak: Beroep ongegrond
- Schadevergoeding: Afgewezen
- Proceskostenvergoeding: €1814 wegens gebreken in ophouding en informatieplicht
Noten
• Vw 2000 – artikel 59 lid 1 onder a
• Vb 2000 – artikel 5.1b lid 3 en 4
• Vc 2000 – paragraaf A5/6.12
• Awb – artikel 10:10
• Voorschrift Vreemdelingen – artikel 5.3