59b nog steeds correct ondanks 3e herhaalasiel

11 februari 2026

Feiten en Procesverloop

Nationaliteit: Marokkaanse (geboren in 1996).
Datum besluit: 28 mei 2025.
Voorgeschiedenis: Eiser diende op 28 mei 2025 een tweede opvolgende asielaanvraag in. Een eerdere opvolgende aanvraag werd op 26 februari 2025 als kennelijk ongegrond afgewezen en op 23 mei 2025 door de rechtbank bevestigd.

Context: De maatregel is opgelegd op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, b en c van de Vw 2000. De asielaanvraag is op 8 juni 2025 afgewezen.

Standpunten: Eiser stelt dat de maatregel op een onjuiste grondslag berust omdat de derde aanvraag onder de uitzonderingen van art. 3.1 Vb 2000 zou vallen en dus geen rechtmatig verblijf biedt. Verweerder handhaaft de bewaring voor identiteitsvaststelling en beoordeling van de aanvraag.

Overwegingen Rechtbank

Gronden van bewaring: De feitelijke gronden zijn niet bestreden en volstaan om een onderduikrisico aan te nemen.
- Zware gronden (art. 5.1b, lid 3 Vb): 3a (illegale binnenkomst), 3b (onttrekking), 3c (niet zelfstandig vertrokken), 3d (geen medewerking identificatie), 3e (onjuiste gegevens), 3i (weigering terugkeer).
- Lichte gronden (art. 5.1b, lid 4 Vb): 4a (niet naleven verplichtingen), 4b (meerdere aanvragen), 4c (geen vaste woonplaats), 4d (onvoldoende middelen).
Jurisprudentie en Rechtsregel:
- Juiste grondslag: De hoofdregel is dat een vreemdeling ook bij een tweede opvolgende aanvraag de beslissing in Nederland mag afwachten, tenzij art. 3.1 Vb 2000 van toepassing is.
- Toetsing: Of een uitzondering van toepassing is, kan niet in de bewaringsprocedure worden getoetst maar moet blijken uit het asielbesluit zelf. Zolang dit niet onherroepelijk vaststaat, is art. 59b Vw 2000 de juiste grondslag. De rechtbank verwijst naar ECLI:NL:RVS:2020:244.

Conclusie en Gevolgen

Rechtsmiddel: Hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na bekendmaking.

Noten

Jurjen

Ontdek meer van Jurisprudentie vreemdelingenbewaring